Gece yürürken seviştiğimiz tarlada,
Bir papatya gördüm otların arasında.

Sana benzettim onu.
Çiçeğini, ince sarı saçlarına.
Yapraklarını bembeyaz tenine, ay ışığında.

Eğildim, koparıp eve götürmek istedim.
Kıyamadım, bende uzandım yanına.

Dokundum.
Öpmek istedim, korktum.
Ya zarar gelirse yapraklarına?

Anlattım.
Dinledi biliyor musun? 
O da sen gibi çok sessizdi.

Sustum.
Bir papatyaya baktım… bir de aya.

Hatırlarsan, şafak sökmeden ayrılmıştık oradan.
Bu kez, güneş yapraklarını ısıtana kadar, ayrılmadım yanından.