Neden bu kadar dengesiz? Yaş mı, yoksa teknoloji mi?

Dün hissettiğimi neden bugün hissetmiyorum?

Yalnız değilim. Evet, dün sen de hissettin ama bugün hissetmiyorsun.

Sen söyle o zaman, sence teknoloji yüzünden mi? Yoksa yaşımızdan dolayı mı?

Belki sadece gözden ırak olan gönülden de ırak olduğu içindir.

Ben bu söze inanmıyorum.

Hatırlıyorum, eskiden uzak olsam bile hissederdim. Aynı ayın altındayız der yine de avunurdum. Şimdi istesem de pek bir şey hissedemiyorum.

Ya sen?

---

Bu arada teknolojiden kastım, bugünlerde ergenlerin bahsettiği şeyler; yani fuck buddy, love bombing, ghosting, adı her ne bokumsa… Hızlı erişim, çabuk tatmin, çok seçenek, kolay seçim.

Şikiş, sokuş, kaçış.

Kolay erişim yüzünden duygu geçişlerini ve çeşitlerini o kadar hızlı yaşıyoruz ki belki de artık hiçbirinin bir sikim anlamı kalmıyor. Kalıcı olmuyor, gelip geçiyor.

Sence sebep bu mu?

Denedim. Ama beceremedim. Bana göre değil, anladım. Bunları yazarken bile midem bulanıyor dürüst olmak gerekirse. Onların nasıl bulanmıyor?

Belki normal olan onlardır.

Ben hep anormal görüldüm zaten.

Muhtemelen sorun bende. Emin de olamıyorum ki. Emin olsam, yaşama devam etmeye pek değecek gibi de gelmiyor açıkçası.

Çok sıkıldım.

Gerçekten…

---

Yaştan kastım ise, yaşam sevincimiz bitmiştir belki. Yeterince kötü deneyim, dünya, zorluklar, yaşam, iş, güç, para…

Kısaca, boş işler derken belki de bir boka dönmüşüzdür.

Ne dersin? Boka dönüştüğümüz için hissetmiyor olabilir miyiz artık sence?

---

Her neyse…

Biraz benden biriymişsin gibi yazdım ama boşuna umutlanma.

Bence sen de onlardansın.

Düşündüm de daha fazlasını yazmaya gerek yok.

Yani boşuna okudun, aptal.